Archiwa

justice-2060093_640

Kiedy firma potrzebuje fachowej obsługi prawnej?

Przedsiębiorstwa, bez względu na ich wielkość, w wielu przypadkach potrzebują fachowej obsługi prawnej, która zagwarantuje im prawidłową ochronę interesów. Może przybierać ona różne formy, a jej zakres zwykle podyktowany jest specyfiką działalności prowadzonej przez przedsiębiorców.

Obsługa prawna może dotyczyć m.in.:

  • sporządzania opinii i analiz prawnych oraz podatkowych
  • przygotowywania dokumentów i weryfikacji umów
  • reprezentowania właściciela firmy podczas negocjacji, mediacji i sporów
  • doradztwa w bieżących sprawach związanych ze sferą prawa

Kto potrzebuje obsługi prawnej?

Wiele przedsiębiorstw potrzebuje stałej obsługi prawnej. Najczęściej potrzeba ta podyktowana jest licznymi kontaktami z innymi firmami działającymi na terenie kraju lub za granicą. Zwykle im większe przedsiębiorstwo, tym większe jest zapotrzebowanie na profesjonalną i kompleksową pomoc prawną. Prawo gospodarcze to dziedzina niezwykle rozległa i złożona, dlatego też fachowa obsługa prawna bywa niezbędna w przypadku dużych, średnich, a nawet małych firm.

Przedsiębiorstwa korzystają z obsługi prawnej w różnorodnych sytuacjach. Najczęściej wsparcie prawne dotyczy m.in.: profesjonalnego doradztwa prawnego, sporządzania i opiniowania umów, porozumień, korespondencji przedprocesowej i ofert, obsługi prawnej wszystkich działań podejmowanych w kraju i za granicą.

Dlaczego warto zadbać o fachową obsługę prawną?

Obsługa prawna to gwarancja otrzymania niezbędnej pomocy w sytuacjach niejasnych lub skomplikowanych. W przypadku bardzo wielu firm zalecane jest wręcz podjęcie stałej współpracy z prawnikami, którzy wdrożą się w specyfikę przedsiębiorstwa i będą służyć pomocą w każdych okolicznościach, dbając o sprawne funkcjonowanie firmy.

Stała obsługa prawna to znaczne ułatwienie dla firmy. Przedsiębiorca może wówczas w pełni skoncentrować się na rozwoju działalności gospodarczej, pozostawiają wszystkie kwestie formalne profesjonalistom.

pharmacy-1507122_640

Farmaceuta a odpowiedzialność prawna

Farmaceuci podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami aptekarskimi. Mogą zostać osądzeni za działania sprzeczne z zasadami etyki, deontologii zawodowej i przepisami prawnymi dotyczącymi wykonywania zawodu.

Czyny sprzeczne z regułami postępowania zawodowego określane są mianem błędu w sztuce aptekarskiej. Postępowanie niezgodne z zasadami zawodowymi oraz naruszenie prawa może skutkować karą, w tym finansową, pozbawieniem wolności, zawieszeniem lub pozbawieniem prawa do wykonywania zawodu, naganą, upomnieniem.

Odpowiedzialność farmaceuty zatrudnionego w aptece

Prawo farmaceutyczne bardzo jasno określa, iż pracownik, który podczas wykonywania swoich obowiązków popełnił błąd lub wyrządził szkodę innej osobie, odpowiada przede wszystkim przed swoim pracodawcą, który w ramach zadośćuczynienia może pozbawić go wysokości trzymiesięcznej pensji. Ale jednocześnie pracodawcy, który naprawił szkodę wobec danej osoby, przysługuje tzw. roszczenie regresowe do pracownika.

Nieco inaczej sytuacja wygląda, gdy farmaceuta zatrudniony w danej aptece wyrządził szkodę umyślnie. Wówczas jego odpowiedzialność nie jest objęta żadnymi limitami, a pracownik ponosi pełną odpowiedzialność za wyrządzone szkody.

Odpowiedzialność farmaceuty niezatrudnionego w aptece

Nieco inaczej sprawa wygląda w sytuacji farmaceuty, który nie jest zatrudniony w aptece na podstawie umowy o pracę, lecz zawarł z pracodawcą np. umowę o świadczenie usług. Wówczas odpowiedzialność cywilna (na podstawie art. 415 Kodeksy cywilnego) jasno określa, że każdy, kto ze swojej winy wyrządził szkodę drugiemu człowiekowi, w pełni zobowiązany jest do naprawienia czynu. Zatem ewentualna kara dotyczy tylko i wyłącznie danego farmaceuty. Dodatkowo błąd aptekarski może wówczas zostać zakwalifikowany jako przestępstwo. Dzieje się tak wówczas, gdy błąd aptekarski wykracza poza ramy nieumyślnego spowodowania śmierci człowieka, wywołania uszczerbku na zdrowiu lub innej szkody zagrażającej życiu lub zdrowiu człowieka.

Odpowiedzialność farmaceuty za nieumyślne spowodowanie śmierci jest bardzo surowa. Grozi nawet pozbawieniem wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

medical-563427_640

Jakiej odpowiedzialności podlega zawód lekarza?

Z uwagi na specyfikę, zawód lekarza jest obarczony ogromną odpowiedzialnością. Podczas wypełniania swoich obowiązków lekarz jest zobligowany do ochrony życia i zdrowia pacjentów, a wszystkie podejmowane przez niego działania muszą mieć na celu dobro drugiego człowieka. Niestety ta niezwykle skomplikowana profesja wiąże się również z dużym ryzykiem popełnienia ewentualnych błędów w sztuce, niekoniecznie wynikających z umyślnej winy lekarza.

Lekarz podlega różnym rodzajom odpowiedzialności, w tym cywilnej, zawodowej, karnej. Bardzo wiele przypadków, szczególnie spornych lub niejasnych, wymaga specjalistycznego wsparcia prawniczego. Pomoc prawna dla lekarzy może być udzielana w odniesieniu do każdej z rodzajów odpowiedzialności.

Odpowiedzialność cywilna

Wszelkie błędy w sztuce lekarskiej są objęte przede wszystkim odpowiedzialnością cywilną. Jest to odpowiedzialność majątkowa, której istotą jest wyrównanie szkody powstałej w wyniku błędu lekarskiego. Lekarz odpowiada całym swoim majątkiem do pełnej kwoty zasądzonego odszkodowania.

Odpowiedzialność karna

Odpowiedzialność karna regulowana jest przez przepisy kodeksu karnego oraz ustawy, które tworzą prawo medyczne. Związana jest ona bezpośrednio z popełnieniem błędu lekarskiego oraz innymi czynami popełnionymi w ramach wykonywanego zawodu, np. leczenie bez zgody, nieudzielenie pierwszej pomocy, ujawnienie informacji objętych tajemnicą lekarską.

Odpowiedzialność zawodowa

Odpowiedzialność zawodowa związana jest z wykonywaniem konkretnego zawodu. O odpowiedzialności zawodowej zwykle myślimy w kontekście zawodów pełniących ważną społecznie rolę, których wykonywanie wiąże się z wysokim stopniem profesjonalizmu. Zawód lekarza bez wątpienia należy do tej grupy.

Lekarz może zostać pociągnięty do odpowiedzialności wówczas, gdy dopuścił się naruszenia obowiązków, będących istotą jego zawodu lub postąpił niezgodnie z zasadami deontologii zawodowej.

hammer-1537123_640

Kiedy lekarz ponosi odpowiedzialność karną?

Zawód lekarza i lekarza dentysty jest obarczony dużą odpowiedzialność — cywilną, karną i zawodową. Odpowiedzialność karna lekarza odgrywa bardzo ważną rolę z uwagi na niezbędne kwalifikacje oraz specyfikę wykonywanej pracy. Nie należy zapominać również o odpowiedzialności moralnej, która jest również bardzo istotna w przypadku zawodów o wysokim poziomie zaufania społecznego.

Zawód lekarza a polskie ustawodawstwo

Zadaniem lekarza jest ochrona życia i zdrowia ludzkiego. Niestety w polskim ustawodawstwie nie ma szczegółowych uregulowań dotyczących błędów w sztuce lekarskiej i zaniedbań lekarzy. Stąd też takie czyny najczęściej są rozpatrywane na podstawie ogólnych przepisów przeciwko życiu i zdrowiu. Warto jednak pamiętać, że osoby wykonujące zawód lekarza niejednokrotnie muszą podejmować bardzo trudne decyzje, które obarczone są ryzykiem wyboru niewłaściwego rozwiązania. Nie zawsze wynika to z zamierzonej intencji lekarza. Konsekwencje takich błędów mogą być niezwykle dotkliwe.

Należy przy tym podkreślić, że w polskim prawie karnym nie ma przepisu, który pozwalałby na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej lekarza wyłącznie z powodu zastosowania nieodpowiedniego leczenia, bez względu na ewentualne następstwa. W takich przypadkach konieczne jest odniesienie się do innych spraw karnych, które dotyczyły podobnych zagadnień. Lekarz, pociągnięty do odpowiedzialności karnej powinien więc skorzystać z usług doświadczonego adwokata, najlepiej takiego, który specjalizuje się w prawie medycznym. Fachowa obsługa prawna lekarzy w takich sytuacjach może mieć kluczowe znaczenie.

Niewłaściwe działanie lekarz i zaniechanie działania

Lekarz może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej w sytuacji, gdy popełniony przez niego czyn jest zabroniony, karalny, karygodny lub sprawcy można jednoznacznie przypisać jego winę. Warto w tym przypadku dodać, że odpowiedzialność obejmuje zarówno zachowanie o charakterze czynnym, czyli niewłaściwe działanie, jak i biernym — zaniechanie działania.

clause-684509_1280

Co powinna zawierać apelacja w postępowaniu cywilnym?

Pisma procesowe są to szczególne dokumenty, które zawierają stanowisko stron i uczestników postępowania sądowego. W postępowaniach cywilnych zawierają wnioski oraz oświadczenia stron składane przed rozprawą. Przykładem pisma procesowego jest apelacja w postępowaniu cywilnym.

Przygotowując apelację lub inne pismo procesowe, należy pamiętać, że muszą znaleźć się w nim wszystkie niezbędne elementy określone w Kodeksie postępowania cywilnego.

Struktura każdego pisma procesowego

Wszystkie pisma procesowe, w tym apelacja w postępowaniu cywilnym, powinny być prawidłowo sformułowana. Zgodnie z Kodeksem (art. 126 kpc) każde pismo procesowe musi zawierać:

  • oznaczenie sądu, do którego pismo jest skierowane; imię i nazwisko lub siedzibę stron, ich przedstawicieli ustawowych oraz pełnomocników
  • oznaczenie rodzaju pisma
  • osnowę oświadczenia lub wniosku wraz ze wskazaniem dowodów na potwierdzenie przytoczonych okoliczności
  • podpis, strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika
  • opis wszystkich załączników

Apelacja w postępowaniu cywilnym

Apelacja to szczególny rodzaj pisma procesowego, które, oprócz powyższych informacji, powinno zawierać dodatkowe elementy, takie jak:

  • oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona apelacja wraz z informacją, czy jest on zaskarżony w całości czy też w części
  • krótkie przedstawienie zarzutów
  • uzasadnienie zarzutów
  • w razie potrzeby należy przywołać nowe fakty i dowody oraz udowodnić, że ich powołanie podczas postępowania przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe lub możliwość ich powołania pojawiła się później
  • wniosek o zmianę lub uchylenie wyroku

Jeśli sprawa dotyczy praw majątkowych, konieczne jest również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Struktura formalna apelacji musi być zachowana. Jeśli zabraknie chociaż jednego z wymienionych wyżej elementów lub też pojawią się nieprawidłowości w formie lub treści pisma, pismo może zostać odrzucone i konieczne będzie ponowne uzupełnienie dokumentu.

the-weight-of-the-2033590_640

Co powinien zawierać pozew?

Pozew to pierwsze pismo procesowe w sprawie. W praktyce — inicjuje późniejszy proces. Wnosi się go do sądu, który będzie odpowiedzialny za przeprowadzenie danej sprawy. Z uwagi na fakt, iż jest to pismo urzędowe o określonej strukturze, musi zawierać zestaw informacji i sformułowań, spełniających wszystkie wymogi formalne.

Podczas przygotowywania pozwu, zwykle pomaga kancelaria adwokacka, która wybrana została do prowadzenia danej sprawy. Specjaliści czuwają nad prawidłowym sporządzeniem pisma, które wszczyna proces cywilny. Niemniej jednak warto znać wymagania co do formy i treści określone w Kodeksie postępowania cywilnego.

Obowiązkowe elementy każdego pozwu

Każdy pozew składa się z obowiązkowych elementów, które muszą znaleźć się w dokumencie. Są przewidziane dla wszystkich pism procesowych i określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Zaliczamy do nich:

  • oznaczenie sądu, do którego pozew będzie skierowany
  • imię i nazwisko lub nazwę stron przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz ich adresy
  • przedmiot sporu
  • oznaczenie rodzaju pisma
  • kontekst wniosku lub oświadczenia i dowody popierające przytoczone okoliczności
  • podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika
  • opis załączników
  • odpis pisma i dołączonych do niego załączników
  • pełnomocnictwo oraz stosowna opłata za złożenie pozwu

Specyfika pozwu

 

Pozew wyróżnia się na tle innych pism sądowych tym, że znajdują się w nim dokładnie określone żądania, a w sprawach majątkowych również wyznaczenie wartości przedmiotu sporu. Wyróżniamy trzy podstawowe rodzaje żądania:

  • zasądzenie świadczenia
  • ustalenie stosunku prawnego lub prawa
  • ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa

W pozwie niezbędne jest również przytoczenie wszystkich okoliczności faktycznych, które w pełni uzasadniają żądanie.

balance-1300334_1280

Kilka słów o prawie gospodarczym – część I

Prawo gospodarcze to istotna dziedzina prawa, stanowiąca zbiór aktów prawnych regulujących stosunki gospodarcze. Możemy mówić zarówno o relacjach zachodzących miedzy podmiotami gospodarczymi oraz państwem, jak i o relacjach między poszczególnymi przedsiębiorcami.

Warto zaznaczyć, że nie istnieje jeden kodeks obejmujący  całe prawo gospodarcze. Na to składają się poszczególne ustawy z tego zakresu.

Można jednak wyróżnić dwie zasadnicze odnogi rzeczonego prawa, określone na podstawie charakteru podmiotu właśnie – prawo gospodarcze prywatne oraz publiczne.

To pierwsze jest tematem niniejszego wpisu.

Gdy dwie strony są uczestnikami obrotu gospodarczego, wtedy prawo to reguluje wzajemne stosunki pomiędzy przedsiębiorstwami (podmiotami gospodarczymi) lub relacje pomiędzy przedsiębiorstwem a konsumentem.

Prywatne prawo gospodarcze, poza regulacją kwestii handlowych, obejmuje również zasady ogłaszania upadłości oraz jej skutki. Dodatkowo istotnym czynnikiem, który pozwala oddzielić omawiane prawo od prawa handlowego jest szereg przepisów dotyczących funkcjonowania obiegu papierów wartościowych.

Prawo gospodarcze prywatne reguluje również ustrój poszczególnych rodzajów przedsiębiorstw (np. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka komandytowa), oraz określa jakie warunki muszą zostać spełnione, aby móc założyć wybraną działalność gospodarczą.

justice-423446_1280 (1)

Kilka słów o prawie gospodarczym – cz. II

Publiczne prawo gospodarcze, ze względu na zakres swoich regulacji, stanowi podstawę funkcjonowania gospodarki danego kraju. W skrócie można przyjąć, że prawo gospodarcze stanowi zbiór przepisów określających ingerencję rządu w działalność gospodarczą. W tej sytuacji określenie roli państwa i jego kompetencji w tym zakresie jest kluczową kwestią w wyznaczaniu kierunku rozwoju gospodarki.

Publiczne prawo gospodarcze jest istotne nie tylko ze względu na możliwość ograniczania lub ochrony działalności gospodarczej – w swoim założeniu określa bowiem pewien ład w gospodarce, ochronie konkurencji czy porządkowaniu stosunków własnościowych i prowadzeniu publicznej działalności gospodarczej. Celem interwencji państwowej w kwestie gospodarcze jest też ochrona praw konsumenta.

Ważnym elementem prawa gospodarczego jest działalność Skarbu Państwa, a także jednostek samorządu terytorialnego. Publiczne prawo gospodarcze reguluje też nadzór organów państwa nad przedsiębiorcami – określa zasady podejmowania działalności przez przedsiębiorców polskich oraz zagranicznych, a także zajmuje się zagadnieniami prywatyzacji oraz komercjalizacji.

Tworzy też specjalne dziedziny, takie jak prawo pomocy publicznej czy prawo ochrony konkurencji.

W zależności jak wiele kwestii gospodarczych regulują przepisy, możemy mówić albo o wolnym runku, albo o gospodarce według modelu Maynarda Keyensa, charakteryzującego się dużym interwencjonizmem ze strony państwa.

hammer-719066_1280

Prawo gospodarcze – Insider trading

Insider trading to zjawisko spotykane w prawie gospodarczym, polegające na korzystaniu z informacji niejawnych przy transakcjach papierami wartościowymi (sprzedaż lub kupno akcji spółki) w celu osiągnięcia prywatnego zysku. Najczęściej jest to pracownik spółki, do której akcje należą.

Informacje poufne, podzielone na negatywne (zniechęcające do kupna akcji) oraz pozytywne (zachęcające do zakupu), zwykle przekazane są małej liczbie osób, zwykle w zamian za rekompensatę finansową. Osoby takie mogą zainwestować lub wycofać swoje akcje z danej spółki, zyskując lub unikając znacznych strat.

Kim są osoby wynoszące poufne informacje, o których jeszcze rynek nic nie wie? Poza wspomnianymi pracownikami (zwanymi insiderami) mogą to być np. brokerzy oraz inne osoby, które z racji wykonywanego zawodu mają uprzywilejowany dostęp do informacji niejawnych.

Prawo gospodarcze co prawda nie zabrania takim pracownikom dokonywania transakcji na giełdzie papierów wartościowych, jednak nie w sytuacji, w której osoby takie posiadają informacje, o których jeszcze nie poinformowano rynku.

Nie jest łatwo wykryć taki rodzaj przestępstwa gospodarczego, czego przykładem może być stosunkowo niewielka liczba spraw związanych z insider tradingiem. Należy jednak pamiętać, że zjawisko to występuje, jest ścigane z tytułu kodeksu karnego oraz może być ukarane bardzo wysoką sankcją, a nawet więzieniem.

clause-684509_1280

Prawo medyczne – jakie odszkodowanie za błąd lekarski?

Odszkodowanie za błąd lekarski jest ściśle związane z wysokością strat, jakie poniosła osoba poszkodowana w wyniku tego błędu – wliczają się to wszystkie wydatki przeznaczone na leczenie w wyniku popełnionego błędu.
Sprawami błędów lekarskich zajmuje się Wojewódzka Komisja do Spraw Orzekania o Zdarzeniach Medycznych. Zdarzenie medyczne to określenie samego zdarzenia, z którym związany jest obowiązek naprawienia szkody.
Według prawa medycznego podstawową formą jest odszkodowanie, która ma rekompensować straty poniesione przez pacjenta. Istnieje również forma odszkodowania przez zadośćuczynienie – rekompensata strat niematerialnych, czyli związanych z cierpieniem fizycznym lub psychicznym, które nastąpiło w wyniku błędu lekarskiego.
W wypadku gdy poszkodowany w wyniku błędu lekarskiego straci zdolność do pracy, wtedy poszkodowany ma prawo ubiegać się o rentę.
Ponadto istotna kwestią pozostaje zwrot innych kosztów, jaki można żądać w postępowaniu sądowym. Wśród nich znajdują się koszta opieki nad poszkodowaną osobą, jak np. dostosowanie mieszkania do potrzeb osoby pokrzywdzonej w wyniku błędu lekarskiego czy zakup sprzętu rehabilitacyjnego oraz leków.
Do takiego zadośćuczynienia niezbędna jest szczegółowa dokumentacja medyczna, wydawana na podstawie art. 26 Ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku praw pacjenta oraz oczywiście opis poniesionych z tego tytułu wydatków.